Mehre — Arabistan'da bir panayır adı.
Din Kültürü ve Ahlak Bilgisi Terimleri Sözlüğü
Din Kültürü ve Ahlak Bilgisi alanında en çok kullanılan kavramlar, teknik terimler ve anlamları. Şu an sistemde bu alana ait 1547 terim açıklaması bulunmaktadır.
Mehir — Nikâh sırasında erkeğin karısına verdiği veya vermeyi kabul ettiği mal veya para.
Mecnun — 1- Sevdadan ötürü kendini kaybetmiş. 2- Çılgın, deli.
Makbul — 1- Kabul edilen. 2- Beğenilen, hoş karşılanan. 3- Geçer, geçerli.
Künye — 1- Bir kimsenin adı, soyadı, ülkesi, doğumu, mesleği gibi özelliklerini gösteren kayıt. 2- Bu özelliklerin yazılı olduğu bilezi... Devamını Oku »
Köle — 1- Savaşta tutsak alınan yabancı ülkelerden zorla kaçırılıp özgürlükten mahrum bırakılan veya başkasından satın alınan erkek, kul,... Devamını Oku »
Kervan — Uzak yerlere yolcu ve ticaret eşyası taşıyan yük hayvanı, katar.
Karakter — 1- Bir nesnenin, bir bireyin kendine özgü yapısı, onu başkalarından ayıran temel belirti ve bireyin davranış biçimlerini belirleye... Devamını Oku »
Kâhin — Doğaüstü yollardan gizli, bilinmeyen şeyleri, geleceği bilme iddiasında bulunan kimse.
Itriyat — (sürünülecek) Güzel kokular.
Hübel — Cahilliye Döneminde Arapların Şam'dan getirdikleri Arabistan'da bulunan en büyük put.
Huneyn — Taif yolu üzerinde Mekke'ye 36 km uzaklıkta bulunan dağlık ve vadilerden meydana gelen engebeli bir yer adı.
Humma — 1- Ateşli hastalık. 2- Sıtma.
Hudeybiye — Mekke'nin kuzeybatısında bir yer adı. Hz. Peygamberin Mekkeli müşriklerle antlaşma yaptığı yerin adı.
Himaye — 1- Koruma, gözetme, esirgeme, koruyuculuk. 2- Kayırma, elinden tutma.
Hılfulfudul — Mekke'de güçlü kişi ve kabilelerin zayıflara karşı haksızlık yapmamasını sağlamak için kurulan bir kurum.
Hılf — Bir kimsenin kabilesini terk edince veya kabilesi tarafından kovulunca başka bir kabilenin himayesine girmesine verilen ad.
Hayber — Medine'nin kuzeybatısında verimli toprakları ile ünlü bir yer adı, Hayber Savaşı'ndan önce Yahudiler oturuyordu. Daha sonra Müslüm... Devamını Oku »
Haşimoğulları — Hz. Peygamberin kabile ve sülâlesine verilen ad.
Haremi Şerif (Harem-i Şerif) — Kafir ve müşriklerin girmesi Kur'an'da yasaklanmış olan Kâbe ve civarı.
Haram Aylar — İslamiyet'ten önce savaşılması yasak olan, (zilkade, zilhicce, muharrem, recep) aylarına denir.
Hamraul Eset (Hamrau'l Eset) — Medine'nin güneyinde bir yer adı, Hz Peygamber Uhud Savaşı'ndan sonra takip için gittiği yer.
Halef — Birinin ardından gelip onun yerine geçen kimse.
Hacı — Din buyruklarını yerine getirmek için hacca gitmiş Müslüman.
Hadari — Şehirli, medenî, yerleşik hayat yaşayan.
Hace — Hoca, öğretmen, sahip, aile reisi.
Gazvetülüsre — Zor savaş manasında, Tebûk Savaşı'na verilen ad.
Ficar Savaşı — Haram aylarda yapılan savaşa denir.