Müstehap — Yapılması beğenilen şey. Yapılması dinen hoş ve güzel kabul edilen iş, sevap kazandıran davranış.
Din Kültürü ve Ahlak Bilgisi Terimleri Sözlüğü
Din Kültürü ve Ahlak Bilgisi alanında en çok kullanılan kavramlar, teknik terimler ve anlamları. Şu an sistemde bu alana ait 1547 terim açıklaması bulunmaktadır.
Münafık — Dinî kurallara inanmadığı hâlde inanmış gibi görünen, diliyle inandığını söyleyip kalbiyle inkar eden kimse.
Müekked sünnet — Peygamberimizin farz ve vacip namazlar dışında daima kıldığı, ender olarak terk ettiği nafile namazlar
Mutmain — İnanmış, gönlü kanmış, emin olan.
Mutasavvıf — 1. Tasavvufçu, tasavvufu yaymaya ve tanıtmaya çalışan, tasavvuf yoluna giren kimse. 2. İslam’ın ahlaki değerlerini hayata katma... Devamını Oku »
Musibet — Ansızın gelen felaket, sıkıntı veren şey.
Mukim — Bir yerde oturan, yerleşik halde bulunan.
Miras — 1- Birine, ölen bir yakınından kalan mal mülk, para veya servet. 2- Bir neslin kendinden sonra gelen nesle bıraktığı şey.
Mezhep — 1- Bir dinin görüş, yorum ve anlayış ayrılıkları sebebiyle ortaya çıkan kollarından her biri. Kendi içinde tutarlı bir metot ve dü... Devamını Oku »
Mescit — Müslümanların toplu halde veya tek başına namaz kılıp, ibadet ettikleri umuma açık mübarek mekanlar, genelde minaresiz, küçük cami... Devamını Oku »
Medrese — İslam ülkelerinde, genellikle İslam dini kurallarına uygun bilimlerin okutulduğu yer. Fakülte.
Külliye — Bir caminin çevresinde cami ile birlikte kurulmuş medrese, imaret, sebil, kitaplık, hastane vb. yapıların bütünü.
Külfet — Zahmet, sıkıntı, zorluk, zorlu iş.
Kibir — 1- Kişinin kendini diğer insanlardan üstün görerek başkalarını küçük görme hastalığı; Şeytanın Allah Teâlâ'nın katından kovulmasın... Devamını Oku »
Kıskançlık — Bir kimse bir üstünlük gösterdiğinde veya sevilen birisinin, başkası ile ilgilendiği kanısına varıldığında takınılan olumsuz tutum... Devamını Oku »
İsraf — Gereksiz yere para, zaman, emek vb. ni harcama, savurganlık, tutumsuzluk. Eşyayı çarçur etme.
İnziva — Dış dünyayla bütün bağlarını keserek Allah'la birleşebilmek için insanın kendi içine kapanması. Toplum hayatından kaçıp tek başına... Devamını Oku »
İnkâr — Yaptığını, söylediğini, tanık olduğunu saklama, gizleme, yadsıma.
İnfak — Nafaka verip bir kimsenin geçimini sağlama.
İlham — Allah'ın, peygamberlerin yüreğine doldurduğu ilahî âleme özgü duygu ve düşünceler.
İkrar — Saklamayıp doğruca söyleme, açıkça söyleme. Benimseme, onama, kabul, tasdik.
İftira — Bir kimseye kasıtlı ve asılsız suç yükleme, kara çalma, bühtan.
İbranice — Bugün İsrail'de kullanılan Sami dili.
Hizp — Kur'an-ı Kerim'in beş sayfalık her bir bölümü.
Havari — Hz. İsa'nın öğüt ve inançlarını yayma işiyle görevlendirdiği on iki yardımcısından her biri.
Havali — Yöre.
Haham — Yahudi din adamı.
Görenek — Bir şeyi eskiden beri görüldüğü gibi yapma alışkanlığı, âdet, alışkı.