Mahfil — Camilerde müezzinlik yapan kimselerin bulunduğu parmaklıklarla ayrılmış yüksekçe yer.
Din Kültürü ve Ahlak Bilgisi Terimleri Sözlüğü
Din Kültürü ve Ahlak Bilgisi alanında en çok kullanılan kavramlar, teknik terimler ve anlamları. Şu an sistemde bu alana ait 1547 terim açıklaması bulunmaktadır.
Maâzallâh — Tehlikeli, zararlı ve istenmeyen durumlardan korunmak için söylenen "Allah korusun, Allah saklasın, Allah'ü Teâlâya sığınırım" anl... Devamını Oku »
Levhi Mahfuz — Korunmuş levha; Allahü Telalanın takdir ettiği her şeyin yazılı bulunduğu, nasıl olduğu bizce bilinmeyen ve her türlü tesirden kor... Devamını Oku »
Külli İrade — Allah'ın sonsuz ve sınırsız iradesine verilen isim.
Kehanet — Bir olayın gerçekleşeceğini önceden bilmek, kâhinlik.
İstiğfar — Allah'tan suçlarından, hata ve günahlarından dolayı bağışlanma dilemek. Tövbe etme.
İhtilat — Karmaşıklık. Karşılaşıp görüşme.
Hilm — Öfkeli ve hiddetli olduğu bir anda, kişinin gücü yettiği halde, kendini kontrol ederek öfkesini yenmesi ve intikam fikrinden vazge... Devamını Oku »
Hılful fudûl (Hilful Fudul) — Peygamber (S.A.V.)'in Peygamberliğinden önce haksızlıklara karşı koymak ve haksızlığa uğrayanların haklarını savunmak ve almak içi... Devamını Oku »
Hicaz — Mekke ve Medine şehirlerini içine alan bölgeye verilen isim.
Haşa (Hâşâ) — Bir durum veya davranışın kesinlikle kabul edilmediğini anlatan bir söz. Dine aykırı görülen bir ihtimalden söz edilirken asla, k... Devamını Oku »
Gıpta (Gıbta) — Başkasında görülen iyiliklere, güzelliklere imrenme, özenme.
Gayri Müslim — Müslüman olmayan.
Fıtır Sadakası (Fitre) — Ramazan ayını yaşama, onun ecrine kavuşmanın şükran borcu olarak en geç bayram namazından önce verilmesi gereken, vacip olan sadak... Devamını Oku »
Fâni — Ölümlü, gelip geçici, yok olucu, devamlı olmayan.
Estağfirullâh — Allah'ü Teâlâdan hatâ ve kusurlarımı bağışlamasını dilerim, mânâsına; mübârek, kıymetli bir söz.
Esma-ül Hüsna — Allah'ın Kur'an-ı Kerim'deki en güzel, en şerefli 99 ismi.
Erkam — Müslümanların hicretten önce evinde toplandıkları kişi,(Dârul Erkam)
Edeb — Güzel terbiye, iyi huy, insanın bütün iyilikleri ve ahlaki meziyetleri kendisinde toplaması.
Eda — Verme, ödeme, yerine getirme. (Örnek : Namazı eda etmek)
Cüzi İrade — 1.İnsana verilen sınırlı özgürlük, tercih etme kabiliyeti. 2.İnsana Allah tarafından verilen özgürlük; dileme, tercih etme kabi... Devamını Oku »
Adâbı Muaşeret — Toplumda yaşama kuralları.
Zimmî — İslâm topraklarında, İslâm'ın sosyal kanunlarına bağlı kalmaları karşılığında İslâm devletinin himayesi altında yaşayan; malı, can... Devamını Oku »
Zimmet — Uhde, üstlenilen.
Zarurî Konular — Müslümanların dinin bir parçası olarak kabul ettikleri tartışma götürmeyen hükümler, namaz ve orucun farz olması gibi.
Zâmin — Meydana getirilen zararı (tazmini) telafi etmeye mecbur olan veya tazminat ödemeyi kabul eden kimse; kefil.
Yeis Yaşı — Kureyş Kabilesine mensup olan yani seyit kadınların altmış, seyit olmayan kadınların ise elli yaşına ulaşması.
Yâise — Yeis yaşına ulaşan kadın; aybaşı hâli görmeyen ve artık karnında çocuk görme ümidi kesilen kadın.