Celle Celâlüh — "O yücedir" mânâsına Allahü teâlânın ismi-i şerîfi söylenince, yazılınca ve işitilince, söylenilen ta'zîm (hürmet, saygı) ifâdesi.
Din Kültürü ve Ahlak Bilgisi Terimleri Sözlüğü
Din Kültürü ve Ahlak Bilgisi alanında en çok kullanılan kavramlar, teknik terimler ve anlamları. Şu an sistemde bu alana ait 1547 terim açıklaması bulunmaktadır.
Biruni — D.Ö. 973- 1051 Onuncu ve on birinci yüzyıllarda İslam dünyasında yetişmiş olan büyük fen ve din alimi Biruninin, eserlerindeki yü... Devamını Oku »
Beytü'l-Karâtîs — Medine'de Hz Osman'ın evine bitişik çeşitli evrakların muhafaza edildiği arşiv.
Bedir Savaşı — Mekkeli müşriklerle 624 tarihinde yapılan ilk savaş.
Beddua — Kötü, iyi olmayan dua.
Bayrak — Bayrak bir milletin bağımsızlığının sembolüdür.
Basar — Âletsiz ve şartsız olarak, gizli ve âşikâr (açık) her şeyi görmesi mânâsına, Allahü teâlânın sübûtî sıfatlarından biri Allahü teâl... Devamını Oku »
Balaban İskelesi — Asya ile Avrupa'yı birbirine bağlayan eski ticaret yolunun Üsküdar'daki iskelesi.
Balaban Han — Balaban Han es-Sultânü'l-a'zam Gıyâsü'd-dünyâ ve'd-dîn Uluğ Han Ebü'l-Muzaffer Balaban (ö. 686 / 1287) Delhi Türk Sultanlarından
Balaban Ağa Mescidi — İstanbul'da eski Bizans yapısından çevrilmiş mescid.
Bahira — Peygamber (sav)'in amcası Ebu Taliple beraber yaptığı seyahatte onun son peygamber olduğunu anlayan rahibin ismi.
Ba's — 1- Diriltme, uykudan uyandırma, topraktan çıkarma, canlandırma, ihya. 2- Peygamber gönderme, elçi seçme. 3- Kıyametten sonra... Devamını Oku »
Abdu'l Azîm — El-Azim, azamet sahibi anlamınadır.
Abdu'l Aziz — El-Azîz, yenilmeyen yegâne galip, izzet sahibi anlamınadır.
Abdu'l Alîm — El-Alîm, hakkıyla bilen demektir. Düşünme ve öğrenme söz konusu olmaksızın, aksine, sırf fıtrî saflık ve kudsî nurun te'yidi ile, ... Devamını Oku »
Abdu'l Aliyy — El-Aliyy, izzet, şeref ve hükümranlık bakımından en yüce demektir.
Abdal — Arapça, bedel, bidl ve bedii kelimelerinin çoğulu olup, büdela da bu meyanda zikredilir.
Abbasiye — Ebu'l-Abbas Ahmet b. Muhammed b. Abdurrahman b. Ebi Bekri'l-Ensari'l-Endelusî (Ö.633/1235) tarafından kurulan bir tarikat.
Abbas — Peygamber (sav)'in amcalarından birisi, Mekke fethedilmeden önce müslüman olmuştur.
Abbad — Allaha itaat ve ibadet eden, kulluğunu hakkıyla yerine getiren. Yasaklarından kaçınan. (Abbad b. Bişr. Ashab'dan.)
Abaza — Karaçay-Çerkes Özerk Bölgesinde yaşayan müslüman bir halk. - Abaza Hasan Paşa, Osmanlı vezirlerinden.
Abay — Beceri. Sezgi, anlayış, dikkat. (Abay Kunanbayoğlu. Kazak Türk şiirinin kurucusu.)
Abası Kırk Yerinden Yamalı — Dervişlerin abalarının yırtık pırtık olmasını ifade eder
Abaka Han — İlhanlı hükümdarı Hülagu'nun oğlu.
Abadî — Şen, bayındır, mamurlukla ilgili. (Abadı Mehmet Çelebi. Türk hukuk bilgini)
Aba — Kısa bir nevi gömlek olup, dizden biraz aşağı iner üst tarafında, baş ve yanlarında kollar için birer delik bulunur.
Ab — Su. Marifet, İlâhî feyz, zât, varlık, kâmil nefs, ruh-i âzam, tümel akıl.
Âdem (Aleyhisselâm) — Kur'ân-ı kerîmde ismi geçen peygamberlerden. Yeryüzünde yaratılan ilk insan ve ilk peygamber, bütün insanların babası.