Ağız — 1. Ulusal sınırlar içinde kullanılan dilin farklı coğrafi bölgelerdeki söyleyiş biçimine ağız denir. Karadeniz ağzı, İstanbul ağzı... Devamını Oku »
Diksiyon ve Hitabet Terimleri Sözlüğü
Diksiyon ve Hitabet alanında en çok kullanılan kavramlar, teknik terimler ve anlamları. Şu an sistemde bu alana ait 106 terim açıklaması bulunmaktadır.
Yazı Dili — Yazı dili, adından anlaşılacağı üzere yazıda kullanılan dildir. Dilde birliği, anlaşma kolaylığını sağlamak için kullanılan kitap ... Devamını Oku »
Konuşma Dili — Konuşma dili, günlük hayatta diğer insanlarla iletişim kurmak için konuşurken kullandığımız dildir. Bu dil, doğal olduğu için konu... Devamını Oku »
Karından Soluk Alma — Bu soluk alma tarzı diyaframdan nefes almadır. Bu şekilde soluk alınırken karın dışarı çıkar, diyafram aşağı iner ve karnı dışarı ... Devamını Oku »
Kaburga Nefesi — Nefes alma sırasında kaburgalar her yöne doğru genişler, karın içeri girer, diyafram aşağı inmez ve tıpkı göğüs nefesinde olduğu g... Devamını Oku »
Göğüsten Soluk Alma — Bu nefese omuz nefesi de denilmektedir. Çünkü nefes alırken omuzlar kalkıp üst göğüs genişler, diyafram aşağı inmez hatta biraz yü... Devamını Oku »
Solunum — Solunum, canlıların yaşamlarını sürdürebilmeleri için oksijenli havayı akciğerlere çekme ve karbondioksiti verilen havayla dışarı ... Devamını Oku »
Diksiyonun Kuralları — ● Hece ve sözcük vurgusuna dikkat etmek, ● Sesleri doğru boğumlamak, ● Jest, mimiklere dikkat etmek, ● Yerinde ve doğru... Devamını Oku »
Ünsüz — Ses yolundan çıkarken gırtlak, damak, dil, diş ve dudaklar gibi bazı engellere çarparak çıkan seslere "ünsüz" adı verilir. Türkçe... Devamını Oku »
Ünlü — Sesli. Vokal. Ağız boşluğunda ve ses yolunda gırtlak, damak, dişler ve dudaklar gibi herhangi bir engelle karşılaşmayan seslere ü... Devamını Oku »
İkileme — Anlatımı daha güzel ve etkili duruma getirmek için aralarında ses benzerliği bulunan yakın, aynı ya da zıt anlamlı sözlerin yan ya... Devamını Oku »
Lehçe — 1. Bir dilin tarihi, siyasi, sosyal ve kültürel sebeplerle çeşitli bölgelerde zamanla ses, yapı ve kelime dağarcığı bakımından öne... Devamını Oku »
Zeleştirme — "j" sesinin yerine "z" senini çıkarmaktır. Örnek: şarj= şarz
Yuvarlaklaşma — Düz ünlünün ünsüz etkisiyle yuvarlak oluşu: savırmak > savurmak, kavışmak > kavuşmak, yımışak yumuşak gibi.
Yer Değiştirme — Kelimedeki iki ünsüzün yer değiştirmesi şeklinde ortaya çıkan ve ağızlarda çok görülen bir ses olayıdır. Örnek: kibrit-kirbit, kir... Devamını Oku »
Vurgu — Konuşma, okuma sırasında bir hece veya kelime üzerine diğerlerinden daha farklı olarak yapılan baskı, aksan.
Ulama — Sessizle biten kelimeden sonra sesliyle başlayan bir kelime geldiğinde iki kelimenin birbirine bağlanarak okunmasına denir. Örnek:... Devamını Oku »
Tutukluk — 1. Bir hece üzerinde takılıp kalma, heceyi veya kelimeyi tekrarlama durumudur. 2. Bir hece üzerinde takılıp, o heceyi birkaç de... Devamını Oku »
Tonlama — 1. Duyguların veya düşüncelerin gereğine göre bir uyum içinde, seslerin yükseltilip alçaltılmasına tonlama denir. 2. Konuşanın ... Devamını Oku »
Tını — Sesleri birbirinden ayırt etmeyi sağlayan ses özelliği.
Telaffuz — Kelimeleri, olması gerektiği şekilde doğru ses ve doğru vurguyla ağızdan çıkarmaktır. Söyleyiş, söyleniş, sesletim.
Söyleyiş — Bir kelimenin ses, hece, ton ve vurgu bakımından söylenme biçimi, söyleniş, sesletim, telaffuz.
Ses Rengi — Sesin kişiye özgü olan tınısı.
Sesletim — Havanın ses tellerinden geçip dil, çene, dişler, dil ve damakta biçimlenip ses, hece ve kelimeler halinde işlenmesidir.
Seslendirme — Bir metni doğru duygu ve düşüncelerle en iyi yansıtabilecek şekilde ve konuşma kurallarına uyarak okuma.
Şeleştirme — "s" sesinin yerine "ş" veya "j" sesini çıkarmaktır.Örnek: dispanser=dişpanser, şemsiye=şemşiye
Ses Aralığı — Bir insanın çıkartabileceği frekansların toplamına sesin genişliği denir.
Pelteklik — 1. Dilini dişlerinin arasına alır gibi konuşan ve bu yüzden s, z gibi sesleri kusurlu söyleyen (kimse). 2. B, R, S, Z gibi sesl... Devamını Oku »