Kloroplast — Bütün yeşil bitkiler ve alg hücrelerinde klorofil kapsayan tanecikler ya da plastitler. Fotosentez merkezidir.
Biyoloji Terimleri Sözlüğü
Biyoloji alanında en çok kullanılan kavramlar, teknik terimler ve anlamları. Şu an sistemde bu alana ait 2080 terim açıklaması bulunmaktadır.
Klorofil — 1. Fotosentez olayında güneş enerjisini kimyasal enerjiye çeviren yeşil pigment maddesi.(renk maddesi) 2. Kloroplastın tilakoit... Devamını Oku »
Klon — 1-Genetik olarak birbirinin aynı olan canlılar. 2-Bir atasal hücreden mitoz bölünmeyle oluşan hücre populasyonu.
Kitin — 1. Böceklerin vücudunu örten sert örtü. 2. Eklembacaklıların dış iskeletini ve birçok mantarın hücre duvarını teşkil eden, suda... Devamını Oku »
Kilobase — 1000 nükleotidlik DNA parçalarını esas alan ölçü birimi.
Keratin — Omurgalı hayvanların derisinin, tırnak saç, boynuz gibi yapılarında bulunan, suda çözünmeyen sert protein.
Kazein — Sütte bulunan bir çeşit protein.
Kataraklık — Merceğin saydamlığını yitirmesiyle oluşan göz rahatsızlığı. Ameliyatla düzeltilir.
Katalizör — Kimyasal tepkimeye katılmadan tepkimenin hızını artıran fakat tüketilmeyen madde. Bu olmadan reaksiyon son noktaya ulaşmaz.
Kas Tonusu — İskelet kaslarının, dinlenme durumundaki kasılı hali.
Kas — Vücudumuza biçim kazandıran, iskeletimizi ve iç organlarımızı hareket ettiren yapılara kas denir.
Karakter — Canlıların sahip olduğu her bir özelliğe denir. Kalıtsal karakterler anne ve babadan gelen gen çiftince oluşturulur. Göz rengi, s... Devamını Oku »
Kapalı Dolaşım — Kanın kalp ve damarlardan oluşan kapalı bir sistem içerisinde vücut boşluğuna yayılmadan dolaşması.
Kan dolaşımı — Kanın kalpten çıkıp damarlar yardımıyla vücuda dağılmasına ve tekrar kalbe dönmesine kan dolaşımı denir.
Kan — Besin ve oksijeni hücrelere taşıyan, hücrelerde yanma olayı sonunda oluşan karbondioksit ve zehir artıklarını boşaltım organlarına... Devamını Oku »
Kadavra — Tıp öğreniminde üzerinde çalışmak için hazırlanmış ölü insan ya da hayvan vücudu.
İzolasyon — 1-Ayrılma, yalıtım. Biyolojide herhangi bir sebeple populasyondaki fertlerin birbirleriyle olan ilişkilerinin kesilmesi. 2-İki ... Devamını Oku »
İskelet — İnsana şekil veren, organlara desteklik sağlayan ve koruyan yapıya iskelet denir. İskelet sisteminin yapı birimi kemiklerdir. İnsa... Devamını Oku »
İskelet — Vücudumuzun çatısını oluşturan kemik yapıya iskelet denir.
İris — Gözün saydam tabakasının altındaki damar tabakadan oluşan renkli kısmı.
İrkilme — Canlıların dış ortamdan gelen uyarılara tepki göstermelerine irkilme denir.
İnterferon — Hücrelerin virüslere karşı ürettiği özel savunma maddesi.
İnterfaz — 1- Hücre döngüsünde, birbirini izleyen çekirdek bölünmeleri arasındaki periyot; bu periyot boyunca kromozomlar dağınık durumdadır ... Devamını Oku »
İnsülin — 1-Pankreasın ürettiği kan şekerini azaltan hormon. 2-Omurgalı hayvanlarda kandaki glikoz seviyesini düşüren, karaciğerde glikoj... Devamını Oku »
İnorganik madde — 1-Canlılardan elde edilmeyen ve canlıların yaşadığı çevrede bulunan maddeler(karbondioksit, su, tuz vs.) 2-Yapılarında karbon z... Devamını Oku »
İmplantasyon — Döllenmiş yumurtanın rahim'in (uterus) Yumuşak dokusuna gömülmesi, döl tutma. Erken memeli embriyosunun, rahim astarına tutunarak ... Devamını Oku »
Islah — Daha verimli olan hayvan ve bitki ırklarının elde edilmesine yönelik çalışmalardır.
Hücre solunumu — Enerji taşıyan besinlerin (şeker, protein, yağ) parçalanarak yapılarındaki enerjinin açığa çıkarılması olayına hücre solunumu den... Devamını Oku »