Fleksör — Kol ve bacağın kırılmasını sağlayan kas.
Biyoloji Terimleri Sözlüğü
Biyoloji alanında en çok kullanılan kavramlar, teknik terimler ve anlamları. Şu an sistemde bu alana ait 2080 terim açıklaması bulunmaktadır.
Flagellatlar — Bir ya da daha fazla sayıda ince, kamçı gibi organı bulunan mikroorganizmalardır.
Fisyon — Organizmanın yaklaşık iki eşit parçaya bölündüğü eşeysiz üreme olayıdır.
Filum — Hayvan ya da bitki dünyasında, ortak bir atadan geldiklerine inanılan organizmaları içeren büyük ana bölüm.
Filogeni — Bir organizma grubunun tüm evrimsel tarihi.
Fikosiyanin — Mavi-yeşil alglerde bulunan mavi renkli kromoprotein.
Fikoeritrin — Kırmızı alglerde bulunan kırmızı renkli kromoprotein.
Feromon — 1. Bir organizma tarafından çevreye salgılanan ve aynı türün öteki üyelerinin davranış ve gelişmesine etki eden bir maddedir. 2... Devamını Oku »
Fenokopi — Çevredeki fiziksel ve kimyasal etkilerden doğan ve başka bir genotipin ırasal özelliklerinin taklidi olan bir bireyde gelişim seyr... Devamını Oku »
Eşik — Bir uyartının, duyum meydana getiren ya da algılanabilen alt sınır değeri.
Euteria — Yavrularını oldukça ilerlemiş bir gelişim evresinde doğuran ve çok iyi gelişmiş bir plasentası bulunan plasentalı memelilerdir. Mo... Devamını Oku »
Etiolasyon — Karanlıkta yetiştirilen bir bitkide klorofil eksikliği nedeniyle sararma, bu durumda bitkiler küçük yapraklara ve uzun, zayıf yapr... Devamını Oku »
Etholoji — Doğal koşullarda hayvan davranışını tüm ayrıntılarıyla inceleyen bilim dalıdır.
Estrus — Memelilerin dişilerinde şiddetli seksüel dürtüyle ortaya çıkan sınırlı seksüel periyodun tekrarlanması.
Estrojen — İkincil eşey karakterlerinin gelişimini sağlayan ovaryum folikülleri tarafından üretilen dişi eşey hormonu.
Esiospor — İlk baharda berberis (kadın tuzluğu) üzerinde gelişen buğday pasının ince duvarlı çift çekirdekli sporu.
Epitelyum — Damarları ve bazı küçük boşlukları kaplayan vücudun dış ve iç yüzeyini örten doku tabakasıdır. Az miktarda çimento maddesiyle birl... Devamını Oku »
Epikotil — Bitki embriyosu ya da fidede kotiledonların bağlanma yerinin üstünde kalan eksen kısmı.
Epiglottis — 1- Besinler yutulduğu zaman soluk borusunun açıklığı üzerine eğilerek onu kapatan telsi, kıkırdaksı hareket edebilen esnek uzantı;... Devamını Oku »
Epigenez — Döllenmiş ve farklılaşmış bir yumurtadan başlayarak yeni yapıların ardışık olumunu ifade eden teoridir.
Epifit — Yalnız konum ve destek sağlamak için başka bitki üzerinde gelişen bitki.
Epidermis — 1. Bitkilerde kök, gövde ve yaprakların dış epitel örtüsü. 2. Hayvanların vücudunu kaplayan derinin üst tabakası, üst deri. ... Devamını Oku »
Epiboli — Bir gastrulasyon tipidir. Embriyonun animal kutbundaki küçük blastomerler gelişir ve vegetal hemisferin hücrelerini örter.
Entropi — İş yapmaya uygun olmayan dağınık enerji durumudur.
Engram — Öğretmenin bir sonucu olarak beyinde meydana geldiği farz edilen değişikliğe ait bir terimdir.
Enerjinin Sakınımı (Korunumu) Yasası — Bir temel fizik yasasıdır. Verilen herhangi bir sistemdeki enerji miktarı sabittir. Enerji ne vardan yok edilebilir, ne de yoktan ... Devamını Oku »
Endoskeleton — Vücudun içinde destek vazifesi gören kemikli ve kıkırdaklı destek yapı.
Endokrin — İç salgı. Başka bir organ ya da kısım üzerinde özel bir etkiye sahip olan bir maddeyi kan ya da lenf içine salgılama işlevini yürü... Devamını Oku »