2026 Güncel Sözlük

    Biyoloji Terimleri Sözlüğü

    Biyoloji alanında en çok kullanılan kavramlar, teknik terimler ve anlamları. Şu an sistemde bu alana ait 2080 terim açıklaması bulunmaktadır.

    Kolesistokinin — Onikiparmak bağırsağından salgılanan, safra kesesinin safra çıkarmasını uyaran hormon.

    Koledok Kanalı — Karaciğer hücreleri tarafından üretilen safrayı onikiparmak bağırsağına taşıyan kanal; safra kanalı; öd kanalı.

    Kimyasal Sindirim — Besinlerin su ve enzimler yardımıyla daha küçük bileşenlerine veya yapı taşlarına ayrılması.

    Kimus — Mideden ince bağırsağa geçen yarı sindirilmiş haldeki besin maddeleri.

    Kimotripsinojen — Pankreas özsuyu içerisinde bulunan protein sindiriminde rol oynayan inaktif enzim.

    Kimotripsin — Pankreastan kimotripsinojen olarak salgılanıp protein sindiriminde rol oynayan aktif enzim.

    Kilus — Sindirim sırasında ince bağırsağın lenf damarlarının içinde görülen ve yağ granülleri kapsayan sıvı.

    Kırkbayır — Geviş getiren otçul memelilerde geviş getirme işleminden sonra besinlerin gönderildiği mide bölümü.

    İşkembe — Geviş getiren otçul memelilerde besinlerin yemek borusundan ilk geldiği, içinde selüloz sindirimine yardımcı olan simbiyotik bakte... Devamını Oku »

    Hidroliz(Sindirim) — Kompleks besin maddelerinin su ve enzimler yardımıyla yapı birimlerine ayrılarak hücre zarından geçebilecek duruma getirilmesi.

    HCl (Hidroklorik Asit) — Mide özsuyu içerisinde bulunan pepsinojeni pepsine çevirip aktifleştiren asit.

    Goblet Hücresi — Epitelyum hücreleri arasında yer alan mukus salgılayan hücreler.

    Glisson Kapsülü — Karaciğerin üzerinde bulunan bağ dokudan oluşan örtü.

    Gastrovasküler Boşluk — Sünger, sölenter ve yassı solucanlarda hücre dışı sindirimin yapıldığı kısım.

    Fil Dişi — Minenin altında bulunan tabaka, dişin kemik kısmı; dentin.

    Enterokinaz — Bağırsak suyunda bulunan ve tripsinojeni tripsine çevirerek aktifleştiren enzim.

    Enterogastrin — Onikiparmak bağırsağından salgılanan ve midenin özsuyu salgısı yapmasını engelleyen hormon.

    Emilim — Yapı taşlarına ayrılan besinlerin vücudun çeşitli bölgelerine taşınmak üzere sindirim kanalının epitel hücrelerinden kana geçmesi ... Devamını Oku »

    Duodenum — İnce bağırsağın mide ile birleştiği ilk 22 cm'lik kısım, onikiparmak bağırsağı.

    Diş Tacı — Kesme ve öğütme görevlerine göre çeşitli biçimler gösteren dişin çene kemiği dışında kalan bölgesi.

    Deoksiribonükleaz (DNAaz) — DNA'daki fosfodiester bağlarını koparan, DNA'nın bileşenlerine ayrılmasını sağlayan çeşitli enzimlerden (endonükleaz, ekzonükleaz ... Devamını Oku »

    Çekum — Kalın bağırsağın ince bağırsakla birleştiği kısımdaki çıkıntı, kör bağırsak.

    Börkenek — Geviş getiren otçul memelilerde işkembeden sonra besinlerin gönderildiği ve bekletildiği mide kısmı.

    Asinar Hücre — Pankreasta, pankreas özsuyu salgılayan hücreler.

    Apendiks — İnsanda ince ve kalın bağırsak arasındaki içi boş bir uzantı olan kör bağırsağın ucunda bulunan parmak şeklindeki çıkıntı.

    Amilaz (Pityalin) — Tükürükle ve pankreas özsuyunda bulunan nişastanın sindiriminde rol oynayan enzim.

    Zona Pellusida — Memelilerde yumurta ovaryumdan salındığında onun etrafını saran jelimsi madde.

    Yaşam Döngüsü — Bir organizmanın döllenme anından onun üremeye başlayacağı zamana kadar geçirdiği tüm yaşam süresi.

    Biyoloji Terimleri Sözlüğünde 2080 Terim Kayıtlı.