2026 Güncel Sözlük

    Arkeoloji Terimleri Sözlüğü

    Arkeoloji alanında en çok kullanılan kavramlar, teknik terimler ve anlamları. Şu an sistemde bu alana ait 574 terim açıklaması bulunmaktadır.

    Gynaikonitis — Hellen evlerinde sadece kadınlar için ayrılmış bölüme verilen ad.

    Grifon — Yarısı aslan, yarısı kartal olarak betimlenmiş mitolojik yaratıklara verilen ad. (İng. Griffin)

    Granülasyon — Toplu iğne başı büyüklüğündeki madeni tanelerin ısıtılarak yan yana yapıştırılmasıyla oluşturulan bir bezeme türüdür.

    Gnostik — Sıradan müminlerin inandığı dinin arkasında, daha yüksek olan, sadece 'bilenlerin' (=Yun. gnô) ulaşabileceği başka bir isim katman... Devamını Oku »

    Gimnosofist — Yunanlılar tarafından 'çıplak filozoflar' anlamında Hindistanlı ya da Etiyoplı kutsak kişilere verilen ad.

    Gerusia — Sparta'da otuz kişiden oluşan yaşlılar danışma meclisine verilen ad.

    Gens — Roma'nın krallık döneminde, 'Populus Romanus'u meydana getiren en küçük birlik olan klan'lara verilen ad.

    Geç Minoa — Girit'te yaklaşık olarak M.Ö. 1650 ile M.Ö. 1450 yılları arasındaki 'Seramik Dönemi'ne verilen ad. Bu dönemde Girit Adası Yunanlıl... Devamını Oku »

    Fonetik Benzeşme — Kullanımda ya da kökeninde birbirine benzeyen seslere verilen ad.

    Fonem — Bir dilde anlam ayrılığı yaratan en küçük ses birimine verilen ad.

    Foederati (Gentili) — Roma İmparatorluğu sınırları içine yerleştirildikten sonra orduya kabul edilen paralı barbar askerlere verilen ad.

    Fizyokratlar — Fransız filozoflarından ve resmi görevlilerinden oluşan gruba verilen ad. Bu grup XVIII. yüzyılın ortasında yönetimin rasyonelleşm... Devamını Oku »

    Filistîler — M.Ö. XIII. ve XII. yüzyıllarda Anadolu ve Ege'den gelip Mısır ve Levant'ı işgal eden kavimlere verilen ad.

    Fibula — Daha ziyade kemikten yapılmış ziynet eşyalarına verilen ad.

    Feodus — Roma İmparatorluğu'nda tabilik anlaşmasına verilen ad.

    Excubitor — Roma İmparatorluğu'nda saray muhafızlarına verilen ad.

    Equites — Belli bir gelire sahip olduklarından askerliklerini süvari olarak yapan atlılar sınıfına verilen ad.

    Erken Minoa — Girit'te yaklaşık olarak M.Ö. 3000-2000 yılları arasındaki Erken Tunç Çağı seramik dönemi'ne verilen ad.

    Erken Helladik — Erken Tunç Çağı'nda, yaklaşık olarak M.Ö. 2900-2000 yılları arasında, Yunanistan anakarasında uygulanan seramik dönemi'ne verilen ... Devamını Oku »

    Epheros (Ephoroi) — Sparta'da devlet denetçilerine verilen ad.

    Embole — Roma İmparatorluğu'nda Mısır'dan her yıl düzenli olarak yapılan yıllık buğday ithalatına verilen ad.

    Elektron — Eski Yunanistan'da altın gümüş karışımı sikkelere verilen ad.

    Eklemeli (Eklentili) Diller — Sözcüklerin kökenlerini etkilemeden, önek, sonek ya da ara ek katılması. Bu terim, çekimli ya da ayrışkan olmayan dilleri ifade ed... Devamını Oku »

    Ekklesia — Siyasal haklara sahip yurttaşlar tarafından kurulan Halk Meclisi'ne verilen ad. Bu meclis, devlet görevlilerini seçer, yasa çıkar... Devamını Oku »

    Dux — Roma İmparatorluğu'nda, eyaletlerin askeri idaresini elinde bulunduran komutanlara verilen ad.

    Dorlar — Yunanistan'ın kuzeybatısından gelen Yunan kabilesine verilen ad. M.Ö. XII. yüzyılda Güney Yunanistan'ın büyük bir bölümünü istila ... Devamını Oku »

    Dikilitaş — Üzerine şekiller ya da yazılar oyulmuş ve dikey olarak yerleştirilmiş anıt-taşlara verilen ad. (İng. Obelisk)

    Dioecese — Roma İmparatoru Diocletianus zamanında, Roma topraklarının ayrıldığı büyük eyaletler. Bunlar birleşerek Praefectura'ları oluşturur... Devamını Oku »

    Arkeoloji Terimleri Sözlüğünde 574 Terim Kayıtlı.