Avrasya:
Avrupa'yı Asya'nın batı uzantısı kabul eden coğrafyacıların iki kıta için kullandıkları ortak ad.
Milli Egemenlik:
Egemenliğin, yani devleti kuran, yöneten en üstün gücün, kişilere veya belli zümreye değil, doğrudan doğruya millete ait olmasıdır. Kısacası halkın kendisini yönetmesidir.
Örnek: Bir ülkenin başında halkın seçtiği insanlardan oluşan bir meclis (TBMM), bir kişi varsa (Cumhurbaşkanı) ve bu meclis ile başkan sürekli halk tarafından seçilerek belirleniyorsa, bu durumda egemenlik yani güç halkın elindedir. Halkın elinde olan bu güce milli egemenlik adı verilir. Milli egemenliğin olduğu ülkelerde demokrasi ve cumhuriyet yönetimi vardır.
Milli Bağımsızlık:
Bir milletin bağımsız ve hür bir şekilde yaşamasını ifade eder. Bir devletin iç ve dış işlerinde başka bir devlete bağlı olmadan milletin menfaatini düşünerek istediği gibi hareket edebilmesi.
Örnek: Bir ülkenin başında ister halkın seçtiği kişiler olsun, ister bir kral, padişah ya da sultan olsun. Eğer bu ülke kendi kendine yetebiliyorsa, devlet işlerine başka devletleri karıştırmıyorsa, başka devletler tarafından yönlendirilmiyorsa yani başka devlete bağlı değilse o ülke bağımsızdır ve dolayısı ile o millet de bağımsızdır.
Anıt Mezar:
Tarihî değeri olan kişilerin mezarı olarak yapılan anıt değerindeki yapı, mozole.
Refleksif:
Kendi kendine yönelen, kendi hakkında, kendi üzerine, kendine odaklı iç gözlemsel anlamlarına gelmektedir.