Altar:
Tapınaklarda tanrılara adanan kurbanların kesildiği yere verilen addır. Sunak.
Akroter:
Üçgen şekilli alınlığın üst köşelerine yerleştirilen oyma bezemeler, tepesinde ve iki kenarında yer alan bazen bitkisel (spiral ve palmet gibi) bazen de küçük heykeller şeklide bulunan süsleme elemanlarının genel adıdır.
Yazıt:
Genellikle mermer, taş ve pişmiş toprak üzerine herhangi bir dilde yazılmış metinlerdir. Bir yapının, anıtın veya heykelin hangi tarihte kim tarafından kim için yapıldığını ya da çeşitli anlaşmaların, toprak başının kayıt altına alındığı, zaferlerin yüceltildiği yazıtlar, diğer ismiyle kitabeler arkeoloji buluntuları arasında önemli bir yer tutarlar. Yazıldığı dili anlamada değil kültürü tarihi açısında belge niteliği taşırlar. Tarihteki en ünlü yazıtlar arasında ilk yazılı antlaşma sayılan Mısırlılar ile Hititler arasındaki Kadeş Antlaşması veya Babil Kralı Hammurabi'nin kanunların yazıldığı bazalt taşından steli sayılırlar.
Sikke:
Ticarette ve günlük alışverişlerde, ödeme aracı olarak kullanılan, ağırlığı ve içindeki değerli maden miktarı onun devlet tarafından üzerine yerleştirilen resim ve yazı ile garanti altına alınmış küçük madeni bir parçadır.
Seramik:
Seramik kap üretiminin tarihi, neredeyse insanlık tarihi kadar eski ve köklüdür. Anadolu topraklarında neolitiğe geri giden çömlek yapımı çarkın icat edilmesiyle yeni bir boyut kazanır. MÖ 6000'lerde Çatalhöyük'te insanlar elleriyle şekillendirdiği kapları kullanırlarken Bu tarihten sonra insanlar, kilden elde ettikleri çamuru çömlekçi çarkında çekerek günlük kullanım kapları yapmaya başlarlar. Üretilen bu seramikler kimisi günlük kullanım kimisi de tahılların, şarap ya da zeytinyağı gibi sıvıların saklandığı depolama kabı olarak ticaretin bir parçası olarak karşımıza çıkarlar. Tapınaklarda dini ayinlerde ve saraylarda gösterişli kabartmalı ve boyalı seramik kaplara da rastlanmıştır.