Efervesan — Suya atıldığı zaman küçük gaz kabarcıkları çıakrtarak köpüren, eriyen.
Ağız ve Diş Sağlığı Terimleri Sözlüğü
Ağız ve Diş Sağlığı alanında en çok kullanılan kavramlar, teknik terimler ve anlamları. Şu an sistemde bu alana ait 366 terim açıklaması bulunmaktadır.
EEG — Elektroansefalografi kelimesi için kullanılan kısaltma.
Dorsal Yüzey — Üst yüzey. Özellikle dil ile ilgili kullanılır. Dilin dorsal yüzeyi.
Diş Minesi — Dişin dış yüzeyini kapsayan sert, mineral yüklü, beyaz maddedir.
Diş Eti Sarkması — Diş etlerinin kenar yüzeylerinin dişten uzaklaşarak sarkması.
Distal — Ağzın orta çizgisinden uzağa bakan diş yüzeyleri.
Deskuamasyon — Diş etinin soyulması. Deskuamatif gingivitis hallerinde, bazı kırmızı ve gri noktalara rağmen diş eti dokusu düzgün ve parlak görü... Devamını Oku »
Desensitizasyon — Ağrıya sebep olan uyarıcıları bloke ederek dişlerde hassasiyeti azaltma.
Dermabrazyon — Deri üzerindeki benler veya yara izlerini ortadan kaldırma amacı ile yapılan kazıma işlemi.
Deontoloji — Aynı meslek grubunda olan insanların birbirleri ile olan ilişkilerinde uyulması öngörülen ahlaki, moral değerler.
Dental Vernik — Aşırı hassas dişler için sodyum florür içeren bir tedavi yöntemidir. Diş yüzeyine uygulanan vernik, dentinin dış yüzeyini kaplar v... Devamını Oku »
Dental Rezin — Dişlerde aşırı hassaslık halinde dişlere uygulanan bir madde. Sadece diğer tedavi yöntemleri başarısız olduğunda bu yola başvurulm... Devamını Oku »
Demineralizasyon — Diş minesinin alt yüzeyinde meydana gelen mineral kaybı, diş yüzeyinde beyaz bir nokta şeklinde görünebilir.
Delirium — Zehirlenmeler, ateşli hastalıklar, epilepsi, histeri ve akıl hastalıklarında görülebilen, titreme, hallüsinasyonlar ve saldırganlı... Devamını Oku »
Dekonjestan — Konjesyonu azaltan.
Dekompresyon — Baskı yapan gücün veya baskının kaldırılması.
Dejenerasyon — Dokuların normal yapılarının bozulup normal fonksiyonlarını yapamayacak hale gelmeleri.
Deformite — Şekil bozukluğu.
Debridman — Periodontal ceplerdeki bakteri, tartar gibi tahriş edici oluşumları temizleyerek, komşu dokuların iyileşmesini sağlamaya yönelik b... Devamını Oku »
Çene (Alveol) Kemiği — Diş kökünün etrafını kaplayan kemiksi yapıdır, diş kökünün çene kemiğine tutunmasını sağlar. Periodontal hastalıklar bu kemiğin er... Devamını Oku »
Cerrahi — Tıbbın en eski dallarından biridir. İlaçla ya da başka tedavi yöntemleriyle iyileştirilemeyen hastalıkların, yaralanmaların, vücut... Devamını Oku »
Cerahat — Alyuvarlar, bakteri ve yıkılmış doku kalıntıları gibi iltihap ürünlerini kapsayan doku sıvısıdır.
Cementoenamel Junction (CEJ) — Sement-diş minesi birleşimi. Diş ve kökün birleştiği noktadır.
Caries — Diş çürükleri ve oyukları için kullanılan teknik bir terimdir.
Bukkal — Tıpta yanağa verilen isimdir. Aynı zamanda ön ve arka dişlerin yanağa bakan yüzeylerini tarif etmek için de kullanılır.
Bronchiolitis — Solunum sisteminin en küçük fonksiyonel üniteleri olan bronşiollerin iltihabına denir.
Bradikardi — Kalbin dakikadaki atım sayısının azalması.
Bikonkav — Her iki yüzeyi de konkav, iç bükey veya oyuk olan.